AVANGE

ความงามกับความศักสิทธิ์ ถึงที่สุดแล้วก็มีส่วนละม้ายคล้ายกัน เราไม่จำเป็นจะต้องไปค้นหาสิ่งเหล่านี้ในสถานที่ลี้ลับแห่งใด ความงามไม่ได้จำกัดตัวอยู่ในกรอบภาพของจิตรกรนามอุโฆษ เช่นเดียวกับความศักดิ์สิทธิ์ของโลกซึ่งมิได้เลือกสถิตอยู่แต่ในวัดวาอาราม ตรงกันข้าม...สิ่งศักสิทธิ์มีอยู่ทุกหนทุกแห่งขอเพียงในใจเรามีโบสถ์วิหารก็สามารถอัญเชิญต้นไม้ ก้อนเมฆ หรือแม้แต่แววตาของมารดามาประดิษฐาน.. สิ่งเหล่านี้คือประติมากรรมของเอกภพที่สะท้อนความยิ่งใหญ่ขององค์รวมเป็นสิ่งที่เราผ่านพบอยู่เกือบทุกเมื่อเชื่อวัน เพียงแต่มักมองข้าม หรือไม่เคยคิดจะอ่านหาความหมาย ใช่หรือไม่ว่า...ขณะสถานที่อันพึงเคารพของทุกศาสนาเต็มล้นไปด้วยเครื่องบูชาสักการะและถ้อยคำอธิษฐาน..วิหารในใจเรากลับว่างเปล่ามาเนิ่นนาน?